WorldTraveller
Silver Member
Korean Air B747 Rome to Seoul
Vlucht: Rome Fiumicino (FCO) – Seoul (ICN)
Datum: Donderdag 4 juni 2015
Luchtvaartmaatschappij: Korean Air
Vluchtnummer: 932
Gate: G12
Vertrektijd: 21:45
Aankomsttijd: 16:30
Vluchtduur: 10 uur en 50 minuten
Gevlogen miles: 5584
Type vliegtuig: Boeing 747-400
Registratie: HL-7404
Stoel: 21A
We gingen aan boord via L1 en vervolgens trapje op naar het upper-deck. Het blijft een speciaal gevoel om op het upperdeck van de Queen of the Sky plaats te nemen. Helemaal nu steeds meer luchtvaartmaatschappijen de B747 van de hand doen. Korean Air voerde de vlucht uit met hun regionaal geconfigureerde seatlayout. Voor businessclass, maakte dit niet uit, maar voor voor de first class passagiers, was het gewoon een schande. De stoelen stonden in F, 6 rijen breed en zagen er niet beter uit dan de stoelen in businessclass.

Businessclass upper deck.

Bed modus
Nadat ik mijn stoel, 21A gevonden had werd ik met een buiging ontvangen door een lieftallige stewardess, die mijn jas aannam en deze netjes ophing in de garderobe . Nadat ik snel wat foto’s genomen had van de cabine, kwam de rest van de businessclass passagiers naar boven gelopen. De stoel naast mij bleef gelukkig leeg. Op mijn stoel lag een deken en een kussentje. In de frontpocket zaten slippers en een goedkope headset die je bij Singapore Airlines in de economy class krijgt.
Korean Air schenkt geen alcohol op de grond, dus helaas moesten wij het doen met een sapje of water. Tijdens het boarden ontving ik mijn amenity kit en krant. Toen boarding gereed was kwam de inflight supervisor elke passagier op het upperdeck bedanken voor het ‘kiezen’ van Korean Air en een prettige vlucht wensen.
Vanwege de drukte op Rome Airport werden we ongeveer 20 minuten later gepushed van de gate. Tijdens het taxiën naar de startbaan gaf ik mijn menukeuze op, zowel diner als ontbijt. In beide gevallen koos ik voor de Koreaanse variant. Kleine 15 minuten later en we waren airbone!


Na ongeveer 30 minuten vliegen begon de meal service, wat ze deels op een tray serveerde. Helaas heb ik vergeten om van alles een foto te maken aangezien ik heel erg moe was en eigenlijk wel zo snel mogelijk wilde slapen.

Aangezien ik nog nooit Bibimbap gegeten had, kreeg ik een kaart met daarop de stappen die ik moest volgen. Volgens mij heeft de crew zich doodgelachen om mijn gestuntel. De bimimbap vond ik niet geweldig, maar misschien komt het wel omdat het nieuw voor mij was, en dat ik net een hap smerige pasta op had, wat zeker mijn eetlust had verpest. Na de meal service was het gelijk de stoel in slaapstand zetten en proberen te slapen. De stoel heeft maar een recline van 170 graden, waardoor je steeds een gevoel hebt dat je in van glijbaan af gaat. Ondanks dat viel ik binnen no-time inslaap al duurde het niet lang. De captain had eerder aangekondigd dat het 1e gedeelte van de vlucht nog al bumpy kon worden, en hij heeft niet gelogen. In principe slaap ik zonder problemen door turbulentie, maar Korean Air vond het zo nodig om elke keer een mededeling te doen als de stoelriemen weer vast moesten. Hiervan werd ik steeds wakker. Dan maar een glas champagne en opnieuw proberen.

Boven Kazachstan was de turbulentie weg en heb ik heerlijk geslapen tot vlak boven Beijing. De lucht was helder en ik had prachtig uitzicht over de stad Beijing en de luchthaven. Zo’n 2 uur voor landing werd het ontbijt geserveerd.

Blééh, meer kan ik er helaas niet van maken. Het was absoluut niet mijn smaak. Gelukkig kreeg ik van de stewardess de Europese maaltijd aangeboden met quiche, bacon en spinazie, wat heerlijk was.
De rest van de vlucht heb ik nog wat tekst geschreven voor IVV op mijn laptop en genoten van het prachtige uitzicht over China. Vlak voor aankomst kwam de inflight supervisor opnieuw langs om te vragen of de vlucht naar wens was. En dat was in grote lijnen ook zo.

De stoelen zijn niet geweldig. Ik ben rond de 1,80, maar ik paste eigenlijk net, maar ook net in de stoel in bed modus. Kwaliteit van het eten was prima, alleen ik had de verkeerde keuzes gemaakt. De stewardessen waren een beetje angstig om met ons te communiceren. Alsof ze zich schaamde voor hun Engels. Ik probeerde het ijs nog een beetje te breken bij een, maar ze zat super zenuwachtig naast mij. Terwijl ze wat voor mij opschreef, trilde haar hele hand. Terwijl ze helemaal in haar nopjes was toen ze sprak met Koreaanse passagiers.


Touch down!
Vlucht: Rome Fiumicino (FCO) – Seoul (ICN)
Datum: Donderdag 4 juni 2015
Luchtvaartmaatschappij: Korean Air
Vluchtnummer: 932
Gate: G12
Vertrektijd: 21:45
Aankomsttijd: 16:30
Vluchtduur: 10 uur en 50 minuten
Gevlogen miles: 5584
Type vliegtuig: Boeing 747-400
Registratie: HL-7404
Stoel: 21A
We gingen aan boord via L1 en vervolgens trapje op naar het upper-deck. Het blijft een speciaal gevoel om op het upperdeck van de Queen of the Sky plaats te nemen. Helemaal nu steeds meer luchtvaartmaatschappijen de B747 van de hand doen. Korean Air voerde de vlucht uit met hun regionaal geconfigureerde seatlayout. Voor businessclass, maakte dit niet uit, maar voor voor de first class passagiers, was het gewoon een schande. De stoelen stonden in F, 6 rijen breed en zagen er niet beter uit dan de stoelen in businessclass.

Businessclass upper deck.

Bed modus
Nadat ik mijn stoel, 21A gevonden had werd ik met een buiging ontvangen door een lieftallige stewardess, die mijn jas aannam en deze netjes ophing in de garderobe . Nadat ik snel wat foto’s genomen had van de cabine, kwam de rest van de businessclass passagiers naar boven gelopen. De stoel naast mij bleef gelukkig leeg. Op mijn stoel lag een deken en een kussentje. In de frontpocket zaten slippers en een goedkope headset die je bij Singapore Airlines in de economy class krijgt.
Korean Air schenkt geen alcohol op de grond, dus helaas moesten wij het doen met een sapje of water. Tijdens het boarden ontving ik mijn amenity kit en krant. Toen boarding gereed was kwam de inflight supervisor elke passagier op het upperdeck bedanken voor het ‘kiezen’ van Korean Air en een prettige vlucht wensen.
Vanwege de drukte op Rome Airport werden we ongeveer 20 minuten later gepushed van de gate. Tijdens het taxiën naar de startbaan gaf ik mijn menukeuze op, zowel diner als ontbijt. In beide gevallen koos ik voor de Koreaanse variant. Kleine 15 minuten later en we waren airbone!


Na ongeveer 30 minuten vliegen begon de meal service, wat ze deels op een tray serveerde. Helaas heb ik vergeten om van alles een foto te maken aangezien ik heel erg moe was en eigenlijk wel zo snel mogelijk wilde slapen.

Aangezien ik nog nooit Bibimbap gegeten had, kreeg ik een kaart met daarop de stappen die ik moest volgen. Volgens mij heeft de crew zich doodgelachen om mijn gestuntel. De bimimbap vond ik niet geweldig, maar misschien komt het wel omdat het nieuw voor mij was, en dat ik net een hap smerige pasta op had, wat zeker mijn eetlust had verpest. Na de meal service was het gelijk de stoel in slaapstand zetten en proberen te slapen. De stoel heeft maar een recline van 170 graden, waardoor je steeds een gevoel hebt dat je in van glijbaan af gaat. Ondanks dat viel ik binnen no-time inslaap al duurde het niet lang. De captain had eerder aangekondigd dat het 1e gedeelte van de vlucht nog al bumpy kon worden, en hij heeft niet gelogen. In principe slaap ik zonder problemen door turbulentie, maar Korean Air vond het zo nodig om elke keer een mededeling te doen als de stoelriemen weer vast moesten. Hiervan werd ik steeds wakker. Dan maar een glas champagne en opnieuw proberen.

Boven Kazachstan was de turbulentie weg en heb ik heerlijk geslapen tot vlak boven Beijing. De lucht was helder en ik had prachtig uitzicht over de stad Beijing en de luchthaven. Zo’n 2 uur voor landing werd het ontbijt geserveerd.

Blééh, meer kan ik er helaas niet van maken. Het was absoluut niet mijn smaak. Gelukkig kreeg ik van de stewardess de Europese maaltijd aangeboden met quiche, bacon en spinazie, wat heerlijk was.
De rest van de vlucht heb ik nog wat tekst geschreven voor IVV op mijn laptop en genoten van het prachtige uitzicht over China. Vlak voor aankomst kwam de inflight supervisor opnieuw langs om te vragen of de vlucht naar wens was. En dat was in grote lijnen ook zo.

De stoelen zijn niet geweldig. Ik ben rond de 1,80, maar ik paste eigenlijk net, maar ook net in de stoel in bed modus. Kwaliteit van het eten was prima, alleen ik had de verkeerde keuzes gemaakt. De stewardessen waren een beetje angstig om met ons te communiceren. Alsof ze zich schaamde voor hun Engels. Ik probeerde het ijs nog een beetje te breken bij een, maar ze zat super zenuwachtig naast mij. Terwijl ze wat voor mij opschreef, trilde haar hele hand. Terwijl ze helemaal in haar nopjes was toen ze sprak met Koreaanse passagiers.


Touch down!















