Durk
Blue Tier
Goedenavond (naja, nacht in Nederland),
Gister sinds lange tijd weer een lange vlucht gemaakt, AMS-YYZ-YQM incl een overstap van ruim 6 uur. Nu ben ik matig ter been, maar wil ik toch even wat bevindingen en opmerkingen kwijt. Had eerst Economy, maar heb deze kunnen upgraden naar Premium Economy.
Bij aankomst op Schiphol had ik geluk dat ik het gemakkelijk kon maken met Privium om binnen te komen (nog even daar geactiveerd zonder afspraak). Ik loop lastig door een slechte heup, langere afstanden zijn soms toch wel een dingetje voor mij en bij actieve dagen met een wandelstok. Er is mobility assistance op Schiphol, dus toen ik uit de Privium-lounge bij de E-pier weg kwam en ik naar G-09 moest, ik toch maar besloten om te kijken voor een "lift". Ik hoef niet tot in het vliegtuig gebracht te worden, maar even afzetten bij de gate zou enorm helpen. Ik heb 3 van die wagentjes aangesproken, en steeds was, omdat ik het niet aangevraagd had, niet mogelijk. Dus de lange wandeling naar de G-pier kon beginnen. Helaas ook enkele rolbanden stuk, dus dan is het nog een eind verder lopen.
Bij het vliegtuig echter alle hulp aangeboden, maar ik kon mij wel goed redden dus die beleefd afgeslagen. Had 2 handbagage bij, en 1 checked bagage. Bij het vliegveld hebben ze 1 tas, die ik toch niet nodig had, alsnog ingecheckt en dat zou mij dan weer schelen.
Op Toronto moest ik een overstap International > Domestic maken, dus vanaf de aankomst naar de D-pieren en via de grenscontrole faciliteiten. Bagage ging automatisch door dus dat is mooi.
Gelijk buiten het vliegtuig werd ik al aangesproken door personeel van het vliegtuig dat ik een rolstoel kon krijgen. Zo slecht voel ik me niet dus ik wilde lopen, wel gevraagd hoever de overstap naar de Domestic flights was. Dat was ver, dus ik kon zonder mopperen mee met zo'n Mobility Assistance karretje. Kwamen nog wat mensen die niet het makkelijkste liepen, en toen hij vol was gingen we op reis. Werd pal voor de overstaproute afgezet, en nogmaals gevraagd of ik een rolstoel wilde. Nee, niet nodig.
Achter de controle had ik niet door dat het nog zover lopen was, dus ik ging aan de wandel (er stond ook geen Mobility Assistance klaar). Binnen de kortste keren kwam er 1 aanscheuren, die zei dat ik moest wachten en dat zij mij ging ophalen nadat ze haar "klanten" had afgezet. Nou, en dat was binnen 2 minuten. TOP!!
De lift naar beneden en even naar de AirCanada balie voor te kijken om de terugreis ter plekke te upgraden naar Premium Economy. Die extra ruimte voor mij met mijn been was toch wel erg fijn, en dat werd mij ook door het personeel in het vliegtuig aanbevolen voor de terugvlucht te regelen.
Helaas kon zij bij de balie niks betekenen, ik moest gaan bellen. Dat dus gedaan, en zij konden mij alleen voor de nu geldende (hoofd)prijs upgraden. Als ik dit wist bij boeken, had ik het toen gedaan en was Premium Economy ruim 600 goedkoper als nu...
Dat werd hem dus niet en kon ik voor Bid Upgrade gaan werd gezegd. Twijfelen, maar toch maar opgehangen en kijken wat ik ga doen. De vrouw achter de balie zag dat en kwam naar mij toe en vroeg wat de uitkomst was. Uitgelegd, en daar was zij niet tevreden mee en heeft zij dus zelf gebeld naar die afdeling, na een discussie ben ik bovenaan op de "Upgrade" lijst gezet, zodat, mocht er 48 uur voor vertrek plek zijn in Premium Economy, ik voor €250 een plek krijg, ongeacht of iemand die meer bied ook heeft geboden. Toch wel fijne service. Voor €400 heeft zij mij op Business Class gezet, maar dat is gewoon zoals Bid Upgrade werkt en dus geen voorrang.
Mijn aansluitende vlucht zou pas om 20:30 vertrekken, en het was pas 14:00. Mijn vlucht uit Amsterdam was ruim 50 minuten te vroeg geland(13:25 ipv 14:15), dus hierdoor kon ik een vlucht eerder naar Moncton YQM halen wat anders wel krap en lastig zou worden. Helaas was Business (of eigenlijk Premium Economy) en Economy al vol, en werd er gelijk door haar gebeld met de gate. Advies: Zonder omboeking in het systeem naar de gate, en kijken of er plek vrij kwam. Zij riep gelijk een Mobility Assistance karretje en ik ben naar de gate gebracht. Boarden begon 14:45, en om 15:05 was er helaas geen plek vrijgekomen. Een lift terug naar voren en de tijd volbracht in de Maple Leaf lounge.
Moncton Airport is niet groot, en daar was ik zo buiten. Maar ook daar werd gevraagd of ik geen hulp of rolstoel nodig had.
Wat een verschil zit er in de behulpzaamheid van een land. Zo stroef was het op Schiphol, zo soepel loopt het in Canada. En dan nog personeel van een probleembalie van AirCanada die zo graag wil helpen maar niet kan, maar toch zelf de moeite neemt om het beter te regelen dan ik zelf aan de telefoon werd geholpen.
Gister sinds lange tijd weer een lange vlucht gemaakt, AMS-YYZ-YQM incl een overstap van ruim 6 uur. Nu ben ik matig ter been, maar wil ik toch even wat bevindingen en opmerkingen kwijt. Had eerst Economy, maar heb deze kunnen upgraden naar Premium Economy.
Bij aankomst op Schiphol had ik geluk dat ik het gemakkelijk kon maken met Privium om binnen te komen (nog even daar geactiveerd zonder afspraak). Ik loop lastig door een slechte heup, langere afstanden zijn soms toch wel een dingetje voor mij en bij actieve dagen met een wandelstok. Er is mobility assistance op Schiphol, dus toen ik uit de Privium-lounge bij de E-pier weg kwam en ik naar G-09 moest, ik toch maar besloten om te kijken voor een "lift". Ik hoef niet tot in het vliegtuig gebracht te worden, maar even afzetten bij de gate zou enorm helpen. Ik heb 3 van die wagentjes aangesproken, en steeds was, omdat ik het niet aangevraagd had, niet mogelijk. Dus de lange wandeling naar de G-pier kon beginnen. Helaas ook enkele rolbanden stuk, dus dan is het nog een eind verder lopen.
Bij het vliegtuig echter alle hulp aangeboden, maar ik kon mij wel goed redden dus die beleefd afgeslagen. Had 2 handbagage bij, en 1 checked bagage. Bij het vliegveld hebben ze 1 tas, die ik toch niet nodig had, alsnog ingecheckt en dat zou mij dan weer schelen.
Op Toronto moest ik een overstap International > Domestic maken, dus vanaf de aankomst naar de D-pieren en via de grenscontrole faciliteiten. Bagage ging automatisch door dus dat is mooi.
Gelijk buiten het vliegtuig werd ik al aangesproken door personeel van het vliegtuig dat ik een rolstoel kon krijgen. Zo slecht voel ik me niet dus ik wilde lopen, wel gevraagd hoever de overstap naar de Domestic flights was. Dat was ver, dus ik kon zonder mopperen mee met zo'n Mobility Assistance karretje. Kwamen nog wat mensen die niet het makkelijkste liepen, en toen hij vol was gingen we op reis. Werd pal voor de overstaproute afgezet, en nogmaals gevraagd of ik een rolstoel wilde. Nee, niet nodig.
Achter de controle had ik niet door dat het nog zover lopen was, dus ik ging aan de wandel (er stond ook geen Mobility Assistance klaar). Binnen de kortste keren kwam er 1 aanscheuren, die zei dat ik moest wachten en dat zij mij ging ophalen nadat ze haar "klanten" had afgezet. Nou, en dat was binnen 2 minuten. TOP!!
De lift naar beneden en even naar de AirCanada balie voor te kijken om de terugreis ter plekke te upgraden naar Premium Economy. Die extra ruimte voor mij met mijn been was toch wel erg fijn, en dat werd mij ook door het personeel in het vliegtuig aanbevolen voor de terugvlucht te regelen.
Helaas kon zij bij de balie niks betekenen, ik moest gaan bellen. Dat dus gedaan, en zij konden mij alleen voor de nu geldende (hoofd)prijs upgraden. Als ik dit wist bij boeken, had ik het toen gedaan en was Premium Economy ruim 600 goedkoper als nu...
Dat werd hem dus niet en kon ik voor Bid Upgrade gaan werd gezegd. Twijfelen, maar toch maar opgehangen en kijken wat ik ga doen. De vrouw achter de balie zag dat en kwam naar mij toe en vroeg wat de uitkomst was. Uitgelegd, en daar was zij niet tevreden mee en heeft zij dus zelf gebeld naar die afdeling, na een discussie ben ik bovenaan op de "Upgrade" lijst gezet, zodat, mocht er 48 uur voor vertrek plek zijn in Premium Economy, ik voor €250 een plek krijg, ongeacht of iemand die meer bied ook heeft geboden. Toch wel fijne service. Voor €400 heeft zij mij op Business Class gezet, maar dat is gewoon zoals Bid Upgrade werkt en dus geen voorrang.
Mijn aansluitende vlucht zou pas om 20:30 vertrekken, en het was pas 14:00. Mijn vlucht uit Amsterdam was ruim 50 minuten te vroeg geland(13:25 ipv 14:15), dus hierdoor kon ik een vlucht eerder naar Moncton YQM halen wat anders wel krap en lastig zou worden. Helaas was Business (of eigenlijk Premium Economy) en Economy al vol, en werd er gelijk door haar gebeld met de gate. Advies: Zonder omboeking in het systeem naar de gate, en kijken of er plek vrij kwam. Zij riep gelijk een Mobility Assistance karretje en ik ben naar de gate gebracht. Boarden begon 14:45, en om 15:05 was er helaas geen plek vrijgekomen. Een lift terug naar voren en de tijd volbracht in de Maple Leaf lounge.
Moncton Airport is niet groot, en daar was ik zo buiten. Maar ook daar werd gevraagd of ik geen hulp of rolstoel nodig had.
Wat een verschil zit er in de behulpzaamheid van een land. Zo stroef was het op Schiphol, zo soepel loopt het in Canada. En dan nog personeel van een probleembalie van AirCanada die zo graag wil helpen maar niet kan, maar toch zelf de moeite neemt om het beter te regelen dan ik zelf aan de telefoon werd geholpen.