Donderdag de langste reisdag tot nu toe meegemaakt. En dat voor een simpele reis van Amsterdam naar Porto via Parijs.
Het begon al met 30 minuten vertraging omdat er een “incident“ was bij de security (waarschijnlijk in vertrekhal 1). Hierdoor hadden ongeveer 10 mensen hun vlucht gemist en moest hun bagage weer van boord. Toen we eindelijk naar de startbaan gingen, deed het volgende probleem zich voor. Slechts enkele seconden na het starten van de motoren maakte het toestel (een A220-300) een noodstop. Het ging zo snel en het toestel remde zo hard dat ik op rij 2 (dat is, ondanks dat het nummer anders doet vermoeden, de eerste stoelrij links) mij van mijn stoel voelde glijden en mij met mijn handen tegen het wandje voor me moest tegenhouden. Er was geen paniek maar wel voelbaar ongemak bij iedereen. Logisch.
Wij gingen direct bij de eerste “afslag” weer van de kaagbaan af en na een minuut kregen we te horen dat er een technisch probleem was. Weer 1 minuut later hoorde wij dat het probleem niet direct kon worden opgelost en wij naar een Remote gate gingen zodat een mechanic aan boord kon komen om het probleem, hopelijk, te kunnen oplossen. Eerste moesten wij nog ruim 20 minuten wachten voordat de juiste trap en het personeel aanwezig was. Daarna heeft het nog zo’n drie kwartier geduurd voordat het probleem verholpen was. Toen moest het toestel nog opnieuw getankt worden.
Alsof dat nog niet genoeg was kreeg een ander toestel, op het moment dat wij eindelijk zouden vertrekken, precies achter ons problemen waardoor een push-back van ons toestel niet mogelijk was. Dit leverde nog meer vertraging op. Uiteindelijk kunnen vertrekken en al met al met 2 1/2 uur vertraging in Parijs gearriveerd. Mijn aansluitende vlucht naar Porto had ik dus gemist. Ik ben netjes omgeboekt naar de eerstvolgende vlucht, ondanks dat die pas om 20:45 zou gaan vertrekken. Helaas, niks aan te doen.
Terwijl ik in de lounge zat hield ik via Flightradar24 in de gaten of het toestel dat mij ‘s avonds naar Porto zou brengen, op tijd weer onderweg naar Parijs was. Tot mijn grote schrik zag ik dat de vertrektijd uit Algerije maar bleef opschuiven. Op de monitoren in de luchthaven bleef mijn vlucht echter gewoon als “op tijd“ staan. Toen ik navraag ging doen in de lounge en ik mijn app liet zien, bevestigende de medewerker dat de vlucht inderdaad vertraagd zou zijn, maar omdat ze nog niet wisten tot hoe laat was dit nog niet gecommuniceerd. Slordig. Ik hoopte op een “equipment swap” en was bijna overtuigd dat dit zou gebeuren toen ook later die avond de iPad van de medewerker geen vertraging meer aangaf. Hoopvol liep ik naar de gate toe, maar toen ik aan de medewerker daar vroeg of de vlucht op tijd zou vertrekken, schudde hij zijn hoofd en gaf aan dat inderdaad het vertraagde toestel uit Algerije ons toestel zou worden, maar dat dus nog steeds niet berekend was hoe erg de vertraging zou zijn. Pas om 20 uur, 45 minuten voor vertrek, kwam het hoge woord eruit: nieuwe vertrektijd 23:30.
Ik ben toen maar weer terug de lounge ingegaan, maar ik moet er niet aan denken dat ik uren op CDG had moeten rondzwerven zonder een lounge in te kunnen. Ik wist gelijk weer waarom business class en Flying Blue platinum het absoluut waard zijn.
Uiteindelijk gingen wij om 23:55 de lucht in en kwam ik met 3,5 uur vertraging aan op Porto. Met de gemiste vlucht van eerder die middag er bovenop geteld dus bijna 10 uur vertraging opgelopen.
Wat een memorabele vliegdag was dit.
Ik ben echter niet boos, het personeel kon hier ook niks aan doen. Het is gewoon dikke vette pech dat ik twee vluchten achter elkaar had met zo’n vertraging. Ze bleven erg vriendelijk en professioneel en zoals altijd was het eten aan boord fantastisch. Sowieso vind ik Air France de laatste tijd steeds beter en vriendelijker worden. Mijn eerste reward ticket is er één geworden om niet snel te vergeten.
Het was een wilde aanname... EasyJet meer premium. Dat moet ik toch wel even laten bezinken! Overigens, ik ben geen fan van Transavia, maar hun betaalde catering is wel goed en stukken beter dan die van KLM. Het verbaast mij echt dat er, toen KLM met BOB begon, nul uitwisseling is geweest van kennis en/of best practices. het gebrek aan synergie binnen de AF-KLM Group blijft mij verbazen (nou ja, eigenlijk niet)
